Powered by blogger | Modified by
Η στήλη "επί τροχάδην" έχει προσωρινά παγώσει...

Πέμπτη, 8 Οκτωβρίου 2015

Déjà Vu (ΠΡΟΜΝΗΣΙΑ) - ΕΝΑ ΠΕΙΡΑΜΑ ΠΟΥ ΙΣΩΣ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΑ ΓΙΑΤΙ

Μήπως,, όταν αισθάνεσαι ήρωας σε ταινία μυστηριώδους φαντασίας, η πραγματικότητα είναι περισσότερο υλιστική απ' όσο περιμένεις; Déjà Vu λοιπόν είναι η περίεργη αίσθηση πως ένα γεγονός που εκτυλίσσεται μία συγκεκριμένη στιγμή το έχουμε ξαναζήσει. Απαντάται συχνότερα σε μικρές ηλικίες ενώ συνήθως ατονεί με τα χρόνια.

Στο βιβλίο ΔΕΚΑ ΑΛΥΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ που παρουσιάσαμε εδώ και στο κεφάλαιο που είχε να κάνει με το χρόνο, αναφέρεται ένα πείραμα το οποίο δε συνδέθηκε από το συγγραφέα με το θέμα της ανάρτησης αλλά εμείς δεν αφήνουμε κάτι τέτοια να πέσουν κάτω. Το πραγματοποίησε ο καθηγητής Ντέιβιντ Ίγκλμαν (David Eagleman), νευροβιολόγος στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Τέξας και δημοσιεύτηκε το 2006. Η διάταξη απλή. Κάποιοι εθελοντές καλούνταν να πιέσουν ένα κουμπί. Στην αρχή αυτό οδηγούσε στο άναμμα ενός φωτός. Αργότερα το ζήτημα ήταν να πιέσουν το κουμπί αμέσως μόλις ανάψει το φως. Μετά έρχεται το ενδιαφέρον. Ζητήθηκε από τα υποκείμενα να πιέζουν το κουμπί, αλλά προστέθηκε από τις διατάξεις μία χρονοκαθυστέρηση μέχρι το άναμμα. Στην αρχή αυτή ήταν 100 χιλιοστά του δευτερολέπτου. Στη συνέχεια, άρχισε να μειώνεται. Όταν κατέβηκε στα 50 χιλιοστά του δευτερολέπτου ήρθε το αναπάντεχο. Δεν είχαν πλέον όλοι οι εθελοντές πλήρη αίσθηση της αλληλουχίας των γεγονότων. Μερικές φορές πίστευαν πως το φως προηγήθηκε της πίεσης του κουμπιού. Όμως δεν ήταν καθόλου έτσι...

Σε αυτήν την αδυναμία της αντίληψης της ορθής αλληλουχίας των γεγονότων όταν αυτά συμβαίνουν σε πολύ μικρές χρονικές αποστάσεις ίσως πρέπει να αναζητήσουμε την πηγή τού Déjà Vu. 

Η αντίληψη των κινήσεών μας μέσα στο χωροχρόνο σε σχέση με τα συμβάντα που εκτυλίσσονται γύρω μας είναι δύο διαδικασίες που περνούν από διαφορετικά μονοπάτια. Προφανώς στον άνθρωπο, ο χρόνος που χρειάζεται για να επεξεργαστεί ή και να συνειδητοποιήσει τα ερεθίσματα που δέχεται από τις αισθήσεις του, είναι μικρότερος από αυτόν που απαιτείται για να αποφασίσει τις κινήσεις του στο χωροχρόνο. Κι αυτό θα πρέπει να συμβαίνει ώστε να μπορεί να συνυπολογίσει τα ερεθίσματα και να αποφεύγει τις "λακούβες". Τι όμως θα συνέβαινε αν για κάποιους λόγους, ίσως πχ λόγω κάποιων αναπάντεχων μη φυσιολογικών πρωτεϊνικών συγκεντρώσεων υπεύθυνων για νέες συνάψεις, ή για οποιοδήποτε άλλο μη μεταφυσικό λόγο η χρονική αυτή απόσταση πλησίαζε στους χρόνους που ο Ιγκλμαν διαπίστωσε πως υπό συνθήκες παύει να είναι αντιληπτή η σωστή αλληλουχία των γεγονότων;

Παράξενη αίσθηση του κόσμου και Προμνησία, ή αλλιώς Déjà Vu!

   
Ακολουθήστε την ξύστρα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης

0 σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

Αναγνώστες



Τελευταία σχόλια